Ιδρυτικό κείμενο της Αυτόνομης Ζώνης

Σύμφωνα με την Κουτζαμάνη , καλό παιδί είναι αυτό που είναι υπάκουο στους ενήλικες.
Αυτό που ξέρει την τελευταία λέξη της μόδας της ανοησίας.
Που είναι πιστό στην αυτοκρατορία της βλακείας, της παρωδίας του σχολείου και ζει ευτυχισμένο με παρακμιακές χαρές.
Η Κουτζαμάνη, πιστό βρομόσκυλο της εξουσίας ''υπενθυμίζει'' το φόβο που πρέπει να έχουν οι μαθητές και οι γονείς τους σε περίπτωση που συμμετέχουν σε καταλήψεις.
Ανήκει στα γνωστά παράσιτα που έχουν ως σκοπό να σκοτώνουν κάθε εκδήλωση μοναδικότητας των παιδιών, αφοδεύοντας επάνω τους ( κατά παραγγελία του κράτους) αποφάσεις καταστολής ώστε να συντηρούν από μόνοι τους τον εαυτό τους σε κατάσταση ημι-ερειπίου και μισο-λιπόθυμου.
Kαι από κάτω οι γονείς, η ''Μέκκα της απονεύρωσης'' , θεατές που γουστάρουν τις δημόσιες τελετουργίες αποδιοπομπαίων τράγων παρασέρνοντας σ αυτόν τον οχετό και τα παιδιά τους.
Πολλά τέτοια παρανοϊκά σωματίδια χειροκροτούν την Κοτζαμάνη, ζουν για να δέχονται διαταγές από παντού, για τέτοια ερήμωση μιλάμε.
Τα παιδιά δεν είναι μια απλή διαφημιστική εκστρατεία, είναι μια κραυγή πολέμου που κατευθύνεται ενάντια σε οτιδήποτε τα περιορίζει...
... και εσείς τα μαθαίνετε να δειλιάζουν.