Αυτό είμαστε … εργαλεία που τους κάνουμε τη δουλειά

Πολλές φορές ακούω για τις τεράστιες διαφορές που έχουμε εμείς οι εκπαιδευτικοί με τους μαθητές.
Σκέφτηκα πως κάτι θα υπάρχει που μας ενώνει… και να τι βρήκα.

Εμείς οι εκπαιδευτικοί λίγο μετά την έναρξη της σχολικής χρονιάς ανυπομονούμε πραγματικά να έρθει η έναρξη των διακοπών. Κάνουμε ότι και στη διαφήμιση του τζάμπο, μετράμε αντίστροφα πόσες μέρες μας μένουν ( Χριστούγεννα –Πάσχα κτλ)
Από την άλλη μεριά το ίδιο κάνουν και οι μαθητές και μάλιστα με τον ίδιο και μεγαλύτερο ζήλο.
Και εκεί συνειδητοποιώ πως εργάζομαι σε ένα κτήριο με ανθρώπους όλων των ηλικιών που απλώς πεθαίνουν γα να μην είναι εδώ.

Όλοι μας ψάχνουμε πως θα αποδράσουμε από αυτή την αγγαρεία.
Λατρεύουμε τα Σαββατοκύριακα και μισούμε τις άλλες 5 ημέρες.
 
Ίσως αυτός να είναι και ο πραγματικός σκοπός του σχολείου – να εκπαιδεύουμε τα παιδιά στο να ανέχονται την αγγαρεία.

Τους λέμε ότι το σχολείο είναι ζωτικής σημασίας – τους εκπαιδεύουμε για να κάνουν τις δουλειές που τους αναθέτουν οι ανώτεροι – δεν έχει σημασία αν η εργασία τους είναι ενδιαφέρουσα γι αυτούς – θα τους πείσουμε ότι είναι για το δικό τους καλό – γιατί κάποιος από πάνω αποφάσισε ότι έτσι είναι και έτσι θα συνηθίσουν την αγγαρεία.

Αυτό είμαστε … εργαλεία που τους κάνουμε τη δουλειά και δουλειά μας είναι να τα διδάσκουμε να έχουν μικρότερη αντίσταση… σε όλα.